'Overdopen' is natuurlijk niet de oplossing. Weten we wel wat we als kerk in huis hebben? Nodig is een creatieve omgang het het heilig gegeven van de doop. In liturgie en pastoraat zijn veel mogelijkheden. Ga ermee aan de slag.

Handreiking

De synodeleden hebben de confessionele handreiking over ‘doopgedachtenis’ ontvangen. De pers heeft aandacht besteed aan de notitie van de gezamenlijke confessionelen. Of we helemaal geen water erbij willen? Daar moet u de brochure nog maar eens op nazien. Gans droog hoeft het niet te blijven. Na de belijdenis is er eventueel een ‘reiken naar’. In dit rubriekje wil ik een paar goede dingen uit de doopnota kwijt. Dan kunnen we gemotiveerd aan de slag!

Gedachtenis vieren

Onze kerk heeft prachtige gelegenheden voor de gedachtenis van de eenmaal ontvangen doop. Te weinig wordt ermee gedaan. Zorg dat de dooponderwijzing wordt gelezen. En dat er uitleg is en gesprek. Dé gedachtenis van de kinderdoop is de eenmalige openbare geloofsbelijdenis. De volwassene neemt nu de doop voor eigen rekening. Het jawoord, gesproken door de ouders, wordt overgenomen. En we beantwoorden het grote ‘ja’ van God met ons eigen ‘ja’. Knielen en handoplegging geven deze gedachtenis een lichamelijk aspect. Gebed, zegening en ontvangst van een persoonlijk bijbelwoord maken de doopgedachtenis tot een diep doorleefde ervaring. Eventueel kan bij de handoplegging het ritueel van het zalven worden gebruikt als teken van het gedoopt zijn met de heilige Geest. Het is goed wanneer ook de sacramentalia nadrukkelijk rond de geloofsbelijdenis staan uitgestald, dat wil zeggen: de met water gevulde doopvont en het avondmaalgerei met brood en wijn. Heel belangrijk is de avondmaalsviering. Net als de doop verwijst die naar het verzoenend werk van Jezus Christus. Wie het geheim van de doop verstaan, gehoorzamen in de viering van het avondmaal aan de opdracht van onze Heer: ‘Doet dit… tot mijn gedachtenis’.

Kom kijken

Ook is elke doopdienst een denken aan de eigen doop. Kom in de kerk, daar vieren alle gemeenteleden de doop mee doordat ze de doop zien en de woorden horen. In de liturgie zingen we gezamenlijk de apostolische geloofsbelijdenis of beamen deze na voorlezing met een lied.

Kringwerk

Een zorgvuldige, al dan niet voortgezette doopcatechese is waardevol. Denk aan meer permanente vormen van gesprek en ontmoeting. Dus geregelde terugkomavonden voor doopouders of een kring voor christelijke geloofsopvoeding. En behandel de doop in de reguliere catechese en kringvormen van de gemeente.

Verjaardag

Het gedenken en beleven van de doop wordt bevorderd wanneer de ‘doopverjaardag’ een plaats krijgt in het geloofsleven van gemeenteleden. In verschillende kerken worden kinderen op gezette tijden in of rond de kerkdienst aan hun doop(verjaardag) herinnerd. Zo ontstaat een ‘rode draad’ van vieren en gedenken. Jong geleerd is oud gedaan. De kerk kan materialen aanreiken voor de viering van die verjaardag voor kinderen en volwassenen. Bijvoorbeeld door een toegezonden verjaardagskaart, waarop wordt gerefereerd aan de doop of doopdatum.

Heilig spel

Kent u het volgende?

Het uitnodigen van kinderen die in de doopdienst dichtbij de vont komen staan om te zien wat er gebeurt. De voorganger spreekt met hen en er wordt een kinderlied gezongen. Soms geven de kinderen iets aan de ouders die hun kindje lieten dopen.

Het door de kinderen laten meebrengen en tonen van hun eigen doopkaart; namens de gemeente kan bij die gelegenheid aan de kinderen een mooi lijstje (eventueel met referentie aan de kerk) worden aangeboden.

Het aan de ouders meegeven of laten bezorgen van de doopkaart voor hun pasgedoopte kind.

Het aanbieden van een kaars of waxinelicht met een gedicht of tekst om de doop te gedenken.

Het nu of later uitreiken van een kinderbijbel, bijbels dagboekje of kleurplatenboek aan de doopouders.

Het bij een bepaalde leeftijd memoreren van de ‘doopverjaardag’ van kinderen in de kerkdienst.

Het geven van een polsbandje met de tekst ‘ik ben gedoopt’.

Als kerk hebben we gewoon heel veel goede vormen in huis!